quarta-feira, 23 de abril de 2014

Día do Libro: algúns comezos de historias






Era o mellor dos tempos e o peor dos tempos, era a idade da sabedoría e da tolemia, era a época da crenza e a época da incredulidade, era o momento da Luz e o momento das Tebras, era a primavera da esperanza, era o inverno da desesperación, tiñamos todo diante de nós, nada tiñamos diante de nós, todos nosoutros estabamos indo directamente cara ao Ceo, todos nosoutros estabamos indo na dirección contraria.

"Historia de dúas cidades", Charles Dickens







Unha mañá, ao espertar dun soño desacougante, Gregor Samsa achouse no seu leito transformado nun insecto monstruoso. Estaba deitado sobre a dura coiraza do seu lombo e, ao erguer un pouco a cabeza, percibiu a forma convexa e pardusca do seu ventre dividido por longas e arqueadas costras, tan altas que o cobertor da cama, que xa estaba a piques de esvarar ao chan, case nin se podía soster sobre elas. As súas numerosas patas, magoadamente fracas comparadas co grosor normal das pernas de Gregor, buligaban desesperadamente perante os seus ollos.
"Que me aconteceu?", pensou. Non, non era ningún soño. A súa habitación, aínda que un pouco pequena, era un verdadeiro dormitorio humano e alí estaba, en calma, no medio das súas catro paredes, que para el eran ben familiares. Enriba da mesa...

"A metamorfose", Franz Kafka [Tradución de Xosé M. García Álvarez]


  

Téndome pedido o fidalgo Trelawney, o doutor Livesey, e o resto daqueles cabaleiros que escribise todos os particulares sobre a Illa do Tesouro, do principio ao fin, ocultando nada máis que a posición da illa (e iso só porque aínda queda alí parte do tesouro), tomo a pluma no ano de graza de mil e setecentos e..., e volvo aos tempos de cando o meu pai rexentaba a "pousada do Almirante Benbow" e se veu instalar baixo o noso teito un home de mar moreno e cun corte de sabre na cara.
Lémbroo coma se fose onte: atravesando o limiar da pousada, o seu arcón mariñeiro seguíndoo nun carriño de man. Era un tipo alto, forte, pesado, moreno cor de noz; traía unha trenciña esfregándoselle ao camiñar polos ombros ensebados da casaca azul; tiña as mans curtidas, cheas de cicatrices, con uñas negras e rotas; e un corte de sabre sulcándolle unha das fazulas cun recordo branquicento, lívido, suxo... Lémbroo mirando a enseada en volta, asubiando mentres miraba -para logo romper coa vella canción mariñeira que despois tantas veces nos cantaría...

"A Illa do Tesouro", R. L. Stevenson [Tradución de Xavier Alcalá]


  


Se realmente queredes saber de que vai esta historia, a primeira cousa que debe interesarvos é onde nacín e como foi a miña piollosa infancia, en que andaban atarefados meus pais antes de eu vir ao mundo e todas esas paridas estilo David Copperfield. Pero non me sinto como para meterme niso. En primeiro lugar, abúrreme, e en segundo, aos meus pais daríalles unha tarantela a cada un se eu contase algo persoal sobre eles. Son moi melindreiros para estas cousas, especialmente meu pai. Son boa xente e todo iso, non digo que non, pero melindreiros coma o demo.

"O vixía no centeo", J. D. Salinger [Tradución de Xosé Ramón Fdez. Rodríguez]

Sem comentários:

Enviar um comentário