domingo, 8 de janeiro de 2012

Isaac Díaz Pardo

Isaac Díaz Pardo, Santiago de Compostela 1920-A Coruña 2012

En Compostela está o que perdemos
e vai nacendo noutros i esto é o grande milagre
(¡UNHA LAPA LENE, UNHA CANDELEXA!)
da conciencia desta patria
conservada en pequenos corazóns
ardentes con fogo doce que non morre.

(De Con pólvora e magnolias, de X. L. Méndez Ferrín)


O día 5 deste mes de xaneiro deixounos Isaac Díaz Pardo. O día 6 foi soterrado no cemiterio de Boisaca, en Compostela, entre Antonio Fraguas e Aurelio Aguirre, moi preto de Valle-Inclán.
Aínda que Díaz Pardo xa non está físicamente, segue connosco porque persoas coma el non morren, son semente de vida e de esperanza, semente que prende e vai nacendo noutros (
i esto é o grande milagre).

Déixovos estas fermosas palabras do seu fillo, Xosé Díaz Arias, que aparecen no libro-DVD
Lembranzas e reflexións de Isaac Díaz Pardo:

O gran legado de Isaac Díaz Pardo é a actitude ante a vida. Isaac Díaz Pardo é unha persoa que vén ao mundo para cambialo, e así o fixo sempre. El non está no mundo para vivir ben, nin para ter moitas cousas, nin para presumir de posesións nun contexto social irresponsable ... Non, el é unha persoa que está no mundo para cambialo, e cambialo para ben.

Entón, as súas metas fundamentais son facer unha Galicia nova, unha Galicia distinta, unha Galicia posta no mundo.

Sem comentários:

Enviar um comentário